به سايت اتحاديه آزاد کارگران ایران خوش آمديد

اخبار کارگری از دیگر سایتها - از لا به لای روزنامه ها 20 آبان 96
مطالبات معوقه مزدی کارگران «دیارخودرو» در گلپایگان ، تجمع کارکنان شهرداری اندیمشک ، تجمع کارکنان سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری آبادان و...

کارگران «دیارخودرو» در گلپایگان مطالبات مزدی دارند/ مدیران هر بار وعده دادند درست می‌شود

کارگران کارخانه دیارخودرو در گلپایگان، حدود ده ماه مطالبات مزدی پرداخت نشده دارند.

حدود 260 کارگر کارخانه دیارخودرو در گلپایگان، ده ماه مطالبات مزدی پرداخت نشده دارند.

یکی از این کارگران می‌گوید: از سال گذشته (95)، هشت ماه دستمزد طلبکاریم؛ دو ماه هم در سال جاری دستمزدمان پرداخت نشده که سرجمع می‌شود ده ماه.

این کارگر با بیان این که زمزمه‌هایی مبنی بر تغییر سهامدار عمده که در حال حاضر موسسه مالی و اعتباری کوثر است، شنیده می‌شود؛ افزود: همکارانم بارها به مدیریت مجموعه مراجعه کرده‌اند؛ اما نتیجه‌ای نگرفته‌اند؛ هر بار وعده داده‌اند؛  هر بار گفتند به زودی اوضاع درست می‌شود.

در روزهای گذشته، علی بختیار (نماینده مردم گلپایگان در مجلس)  با رضایی مدیر عامل موسسه مالی و اعتباری  کوثر در رابطه با کارخانه دیار خودرو جلسه‌ای برگزار کرده و پیگیر موضوع است.

در عین حال روابط عمومی دفتر مرکزی شرکت در تهران، ضمن این که خبر را تکذیب نکرد؛ از ارائه جزئیات بیشتر در این رابطه خودداری کرد.

یکی از مدیران کارخانه در گلپایگان که نخواست نامش بیاید گفت: قضیه واضح است؛ کارگران ماهها مطالبات مزدی دارند؛  در این رابطه نیازی به توضیحات من نیست؛ می‌توانید با سهامدار اصلی یعنی موسسه مالی و اعتباری کوثر تماس بگیرید و چرایی موضوع را جویا شوید.

 

معوقات کارگران دشت سیستان هنوز واریز نشده است/کارگرانی که رها شده‌اند

بعد از به پایان رسیدن فازهای ابتدایی پروژه آبرسانی دشت سیستان و واگذاری برخی از پیمانکاران، معوقات کارگران هنوز پرداخت نشده است.

وضعیت کارگران پروژه آبرسانی 46 هزار هکتاری دشت سیستان همچنان روند پر چالشی را طی می‌کند و این کارگران همچنان معوقات خود را از پیمانکاران دریافت نکرده‌اند و با توجه به شرایط اقتصادی استان سیستان و بلوچستان طبیعی است که وضعیت معیشتی خانواده‌های آنها در شرایط مناسبی باشد.

یوسف یکی از کارگران دشت سیستان از وضعیت کاری خود و همکارانش گلایه کرده، او می‌گوید: چند بار به اداره کار زابل رفتیم تا به وضعیت ما رسیدگی کنند ولی بعد از گذشت چند ماه هنوز هیچ اتفاق جدیدی رخ نداده است.

وی ادامه می‌دهد: ما هنوز حقوق ماه‌های بهمن و اسفند سال 95، معوقات ماه‌های فروردین، شهریور و مهرماه سال جاری و همچنین سنوات سال گذشته و سال جاری را دریافت نکرده‌ایم.

یوسف اضافه می‌کند: نزدیک به یک ماه است که کار را تعطیل کرده‌اند یک شخصی به عنوان پیمانکار جدید آمده که تنها کیف به دست مقابل ما راه می‌رود و به نقل از کارفرما می‌گوید که به زودی کار شروع می‌شود اما واقعیت این است که ما حقوق خود را می‌خواهیم.

 

شنبه۲۰آبان‌ماه۹۶ کارکنان شهرداری اندیمشک در اعتراض به عدم دریافت ۱۴ماه حقوق صبح مقابل شهرداری این شهر تجمع کردند.

آنها بنری به همراه داشتند که روی‌ آن نوشته است: «۱۴ماه حقوق طلب داریم ۱۴ماه گرسنگی

 

شنبه۲۰آبان‌ماه۹۶ جمعی از کارکنان سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری آبادان در اعتراض به عدم پرداخت 20 ماه حق بیمه و شش‌ماه حقوق خود، در مقابل ساختمان شهرداری در این شهر دست به تجمع زدند.

 

جمعه۱۹آبان‌ماه۹۶ حامیان محیط زیست  مشهد در اعتراض به تخریب کوه ها در محل ساخت کمربند جنوبی این شهر تجمع کردند.برپایه گزارش منتشره،تجمع کنندگان خواستار جلوگیری از شروع مجدد تخریب کوه‌ها شدند.

 

شنبه۲۰آبان‌ماه۹۶ مردم روستاهای غرب شهرستان رامسر برای بیان مخالفت خود با احداث تصفیه خانه فاضلاب شهری در مقابل فرمانداری در این شهر تجمع کردند.

بر اثر مخالفت‌های بسیار مردم، مسئولین از توقف این طرح خبر داده بودند اما گویا مخفیانه در صدد ایجاد زمینه‌های لازم برای احداث تصفیه خانه فاضلاب شهری هستند که این مسئله بار دیگر موجب اعتراض اهالی منطقه شده است.

به گفته مردم نزدیکی تصفیه خانه به منازل مسکونی تبعات جبران ناپذیری بر شهر توریستی و ساکنین آن دارد چرا که فاصله قانونی برای احداث پروژه‌ای با این شرایط رعایت نشده است.

ساکنین روستاهای غرب شهرستان رامسر تاکنون چندین بار مخالفت خود را به روش‌های مختلف اعلام کردند و حتی نامه‌ای به امضای اهالی روستا‌ها امضا شده است اما همچون موارد دیگر مسئولین به صدای مردم اهمیتی نداده و همچنان بر احداث این تصفیه خانه پافشاری می‌کنند.

 

شنبه۲۰آبان‌ماه۹۶ جمعی از خانواده‌های بیماران ام پی اس همراه با فرزندان خود که به این بیماری مبتلا هستند؛ در اعتراض به نبود دارو برای بیماران‌شان مقابل سازمان غذا و‌ دارو تجمع کردند. در این تجمع خانواده عماد که مجلس مدعی نجات او شده و قول کمک به خانواده‌اش برای خرید دارو و درمان وی را داده بودند نیز حضور داشت. پیش از این خانواده عماد یک بار از این دروغ مسئولین که ما به عماد کمک کرده‌ایم را افشاء کرده بودند.

 

اخراج بیش از صد نیرو در شهرداری یاسوج و دیکر شهرداری های استان

فصلی نو،مدیرکل دفتر امور شهری و شوراهای استانداری کهگیلویه و بویراحمد از اخراج بیش از ۱۰۰نیروی استخدام شده بدون ضابطه شهرداری های استان خبرداد.

به گزارش فصلی نو ،سید «عبدالکریم عزیزی» در گفت و گو با خبرنگاران، منطقه کهگیلویه و بویراحمد افزود: هر شهرداری استان که طی چهار سال گذشته بدون ضابطه نیرویی بکار گرفته و استخدام کرده باید اخراج شوند.

وی بیان کرد: هرکدام از شهرداران و اعضای شورای شهرهای استان که از سال ۹۲تاکنون بصورت غیرقانونی و بدون ضابطه نیرو بکار گرفته اند، باید اخراج شوند.

مدیرکل دفتر امور شهری و شوراهای استانداری کهگیلویه و بویراحمد در خصوص شهرداری یاسوج، مرکز استان خاطرنشان کرد: در روزهای آخر مسئولیت شهردار سابق یاسوج نزدیک به ۳۰ نفر به عنوان نیروی شرکتی در واحدهای مختلف شهرداری مشغول بکار شدند که نظر دفتر شهری استانداری اخراج تمام این نیروهاست .

عزیزی با بیان اینکه هنوز آمار دقیق این نیروها مشخص نیست، تصریح کرد: برآورد اولیه تعداد این نروهای خدماتی و اداری بیش از ۱۰۰نیرو را نشان می دهد که ۳۰ نفر نیرو تنها در شهرداری یاسوج بوده است.

وی ادامه داد: در آینده نزدیک با حضور نماینده سازمان همیاری شهرداری‌ها، شورای شهر و استانداری وضعیت نیروی‌های استخدام شده بدون ضابطه در شهرداری های استان کهگیلویه و بویراحمد تعیین تکلیف می‌شود .

مدیرکل دفتر امور شهری و شوراهای استانداری کهگیلویه و بویراحمد از انجام مکاتبه با شهرداری یاسوج برای ارائه لیست استخدام‌های اخیر و حتی چهار سال گذشته خبر داد و اضافه کرد: به محض پاسخ شهرداری ها و ارائه لیست استخدام شده‌های بدون ضابطه تصمیم گیری می شود و اگر زورمان برسد اخراج می شوند.ایسنا

 

تجمع اعتراضی مالباختگان آرمان در اهواز

غارت شدگان موسسه غارت و چپاول آرمان در اهواز؛ جمعه شب در مقابل خانه جزایری دست به تجمع زدند. آنان شعار می دادند:

دستای پشت پرده با پول ماچه کرده

 

نماینده حقوقی کارگران منطقه آزاد اروند هنوز ممنوع الورود است

منابع خبری در استان خوزستان از ادامه روندممنوعیت ورود «آرش هاشمی »یکی از نمایند های حقوقی کارگران منطقه آزاد اروند به دفتر اشتغال منطقه خبر می دهند.

پیش از این اعلام شده بود که از صبح شنبه  (۱۳ آبان) به این نماینده حقوقی کارگران اجازه ورود به دفتر اشتغال منطقه آزاد اروند داده نشده بود.

از آنجایی که این اتفاق باعث سرگردانی شماری از کارگرانی شده بود که پرونده اختلاف آنها با کارفرما توسط آقای هاشمی در دفتر اشتغال منطقه آزاد اروند پیگیری می‌شود، تعدادی از کارگران منطقه روز چهاردهم آبان مقابل سازمان منطقه آزاد اروند تجمعی اعتراضی برپا کردند.

 

در اعتراض به پرداخت نشدن سود سهام؛

تجمع کارگران ایران پوپلین مقابل درب کارخانه

کارگران سهامدار کارخانه ایران پوپلین رشت صبح امرروز (۲۰ آبان) با تجمع مقابل درب ورودی این واحد صنعتی خواستار روشن شدن وضعیت سهام خود شدند.

این کارگران که تعدادشان  به ۳۱۴ نفر گزارش شده است علت اصلی برگزاری این تجمع را اعتراض به عملکرد سهامداران عمده کارخانه عنوان کردند. در عین حال این کارگران به پرداخت نشدن  حداقل دو ماه دستمزد  وچندین ماه حق بیمه نیز اعتراض دارند.

کارگران سهامدار کارخانه ایران پوپلین رشت که  تعداد زیادی از آنها در حال حاضر بازنشسته شده‌اند؛ مدعی‌اند  ازسهامی که در سال ۶۷ به آنها واگذار شده هیچ گونه سودی به آن‌ها پرداخت نشده است.

به گفته یکی ازکارگران معترض، در سال ۶۷ سهام کارخانه ایران پوپلین(تولید کننده انواع پارچه‌های پیراهنی، روپوشی، چادری، ملحفه‌ای و پرده‌ای )از سوی وزارت صنایع دولت وقت درمیان خریدار بخش خصوصی ،دولتی و بیش از ۱۱۶۰ کارگری که آنزمان در این واحد تولیدی مشغول کار بودند، تقسیم شده است.

به گفته این کارگران آنها بیش از ۲۵ سال است که سهامدار این کارخانه محسوب می‌شوند اما با این حال تاکنون، وجهی به عنوان سود سهام دریافت نکرده اند.

علاوه بر این پرداخت نشدن دو ماه مطالبات مزدی یکی دیگر از دلایل شرکت مجموعه این کارگران در تجمع صنفی امروز بود. به گفته یکی از معترضان در حالی که در گذشته بیش از هزار و ۲۰۰کارگر در کارخانه ایران پوپلین مشغول کار می‌کردند اما امروز تعداد کارگران باقیمانده به ۳۱۴ نفر رسیده است.

 

زباله‌های یک‌پنجم بیمارستان‌های تهران درست امحا نمی‌شود

معاون مدیر کل و رئیس محیط زیست تهران گفته هفت هزار واحد درمانی در تهران وجود دارد که از این تعداد ۱۶۰ مورد، بیمارستان است و از این ۱۶۰ بیمارستان روزی ۱۰۰ تن پسماند پزشکی جمع‌آوری می‌شود. بیمارستان‌ها موظفند؛ پسماندها را تفکیک و در بسته‌‌بندی‌های جداگانه نگهداری کنند، برچسب‌گذاری کنند و هر بخش از پسماند را به پیمانکار خاص آن تحویل دهند.

به گفته محمد حسین بازگیر، در پایش‌های اخیر حدود ۳۰ بیمارستان که وظیفه خود را در زمینه امحای پسماندها به درستی انجام نداده‌اند، شناسایی و به آنها اخطاریه داده‌ شد و ۵ الی ۶ بیمارستان هم به مراکز قضایی معرفی و علیه‌شان شکایت طرح شده است.

او همچنین گفته حجم وظایفی که در استان تهران برای اداره محیط زیست بارگذاری شده، بسیار زیاد است. هفت هزار واحد درمانی برای یک شهر بسیار زیاد بوده و پایش و شناسایی آنها نیاز به زمان و نیروی انسانی فراوان دارد.

تفکیک و بی‌خطرسازی زباله‌های بیمارستانی بر عهده خود بیمارستان‌ها است که در بسیاری موارد از طرف بیمارستان‌ها نادیده گرفته می‌شود. در تهران با وجود پایش مداوم یک پنجم بیمارستان‌های این شهر زباله‌هایشان را بی‌خطرسازی نمی‌کنند. این شرایط در شهرهای کوچکتر به مراتب بدتر است. زباله‌‌ مدت‌ها است برای شهرهای ایران به یک معضل بزرگ تبدیل شده است و دفن غیر اصولی باعث شده شیرابه زباله‌ها وارد آب‌های زیرزمینی و رودخانه‌ها شود.

 

ثبت تخلف موتورسواران توسط دوربین‌ها از ابتدای آذرماه

سردار مهماندار، رئیس پلیس راهور تهران بزرگ:

از ابتدای آذرماه، تخلفات موتورسیکلت سواران تهرانی توسط دوربین‌های ثبت تخلف شناسایی می‌شود.

این تخلفات شامل سرعت غیرمجاز، عبور از چراغ قرمز و تجاوز به گذرگاه عابر پیاده است.

هیچ تفاوتی بین مبالغ جریمه موتورسیکلت و خودروها وجود ندارد.

 

شرط اصلی پرداخت بیمه بیکاری چیست؟

سازمان تامین اجتماعی اعلام کرد: غیر ارادی بودن بیکاری، ملاک اصلی برقراری حمایت‌های قانونی و مقرری بیمه بیکاری برای بیمه شدگان بیکار به شمار می آید.

کارگری که به میل و اراده خود، کار را ترک می‌کند، نمی‌تواند از این حمایت‌ها برخوردار شود؛ ضمن اینکه بیکار از نظر قانون بیمه بیکاری، بیمه شده‌ای است که بدون میل و اراده، بیکار شود و آماده به کار باشد.

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از آنا، تشخیص ارادی و غیر ارادی بودن بیکاری بیمه‌شدگان بر عهده کمیته‌ای متشکل از نمایندگان اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی و سازمان تامین اجتماعی است و شعب تامین اجتماعی بر اساس معرفی ادارات تعاون، کار ورفاه اجتماعی در خصوص برقراری مقرری بیمه بیکاری اقدام می‌کنند. بر این اساس، علاوه بر بیمه‌شدگانی که به علت تغییرات ساختار اقتصادی کارگاه به تشخیص کمیته یاد شده و شورای عالی کار، بیکار موقت شناخته می‌شوند و محق دریافت بیمه بیکاری می‌شوند و بیمه شدگانی که به علل بروز حوادث غیرمترقبه مانند سیل، زلزله، جنگ و آتش سوزی بیکار می‌شوند، می‌توانند از مقررات قانون بیمه بیکاری استفاده کنند.

بر این اساس، بیمه شده‌ای که کار خود را به صورت غیر ارادی از دست می‌دهد، برای دریافت مقرری بیمه بیکاری باید حداکثر ظرف مدت ٣٠ روز از تاریخ بیکاری، موضوع را به واحدهای اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی اطلاع دهد و آمادگی خود را برای اشتغال به کار تخصصی خود یا کار مشابه آن اعلام کند.

شرایط دریافت مقرری بیمه بیکاری را می‌توان این چنین خلاصه کرد که بیمه شده مشمول قانون کار و تامین اجتماعی باشد، تبعه کشورهای خارجی نباشد، مستمری بگیر بازنشسته یا از کارافتاده کلی نباشد، بیمه شده قبل از بیکار شدن حداقل ٦ ماه سابقه پرداخت حق بیمه داشته باشد( بیمه شدگانی که به علت حوادث غیرمترقبه، بیکار می‌شوند از این شرط مستثنی هستند) و بیمه شده در دوره‌های کارآموزی اداره کار شرکت کند.

مدت پرداخت مقرری بیمه بیکاری به بیمه شدگان واجد شرایط به سابقه پرداخت حق بیمه از سوی آنان بستگی دارد و در هر حال مدت آن از ٣٦ ماه برای بیمه شدگان مجرد و ٥٠ماه برای بیمه شدگان متاهل و متکفل بیشتر نیست. قشقایی

 

قاضی سراج:قانون منع بکارگیری بازنشستگان از ۲۰ آبان ماه عملیاتی می شود

رئیس سازمان بازرسی کل کشور گفت: قانون منع بکارگیری بازنشستگان از قبل بود که اخیرا مجلس به دلیل اختلافی که وجود داشت تفسیری برای آن داشت و قبلا هر کس اگر مقام بود در هر پستی قرار می گرفت می توانست بکار گرفته شود و به همین دلیل اکثر بازنشستگان مجددا بکار گرفته می شدند و با تفسیر جدید مجلس این فضا محدود می شود.

 

از تاریخ ۲۰ آبان ماه امسال قانون منع بکارگیری بازنشستگان قطعیت پیدا می کند و هرکس آن را نقض کند و نادیده بگیرد و بکار گرفته شود و یا بکار گیرد با مجازات انفصال روبرو می شود.

 

 

ریزش چاه در خیابان انقلاب/ یک کارگر مهاجر جان باخت

روز گذشته در اثر ریزش چاه در خیابان انقلاب تهران، یک کارگر افغانستانی جان خود را از دست داد.

روز گذشته ریزش یک چاه در خیابان انقلاب تهران به مرگ یک کارگر انجامید.

جلال ملکی(سخنگوی سازمان آتش‌نشانی تهران) در ارتباط با این حادثه گفت: ساعت ١٠:٣٠ صبح، ریزش چاهی در خیابان انقلاب بعد از خیابان جمالزاده به آتش نشانی اعلام شد.

وی افزود: در پی وقوع این حادثه نیرو‌های ٢ ایستگاه آتش نشانی به محل حادثه اعزام شدند.

 

سخنگوی سازمان آتش نشانی شهر تهران اذعان کرد: با حضور آتش نشانان مشخص شد قطعه زمینی به متراژ ٦٠٠ متر در یکی از معابر بود که چاهی به عمق ٥ متر گودبرداری شده بود و در مقابل دیوار ضلع شرقی یک ساختمان ٤ طبقه قرار داشت که کارگران در حال حفر چاه ده متری بودند که به یکباره دیواره‌های این چاه تخریب و یک کارگر جوان تبعه افغان که ٢٧ سال سن داشت، در زیر حجم زیادی از خاک محبوس شد و با عملیات همکاران ما کارگر از زیر آوار خارج و تحویل عوامل اورژانس شد، اما متاسفانه مشخص شد کارگر در لحظات اولیه وقوع حادثه، جان باخته بود.

 

مدیرکل فرهنگی و هنری وزارت آموزش و پرورش در گفت‌وگو با فارس:

۹۶ هزار کلاس ابتدایی «کتابخانه کلاسی» ندارند/ هر دانش‌آموز در سال «۱۰ کتاب غیر درسی» می‌خواند.

 

رکود واحدهای صنعتی گلپایگان و تعویق 10 ماه دستمزد کارگران دیار خودرو

 

صدها کارگر در گلپایگان در اثر رکود تولید در واحدهای صنعتی این منطقه ماه‌هاست دستمزد نگرفته‌اند و برخی بدون دریافت مزد اخراج شده‌اند. تنها در کارخانه خودروسازی دیار، بزرگترین واحد تولید خودرو در این منطقه حدود یک سوم کارگران اخراج شده‌اند و کارگران باقیمانده ۱۰ ماه است دستمزد نگرفته‌اند.

۵۳ تن از کارگران کارخانه محور کاران کوشا اخراج شده‌اند و پرداخت دستمزد سایر کارگران این واحد صنعتی نیز به تعویق افتاده است. ۷۰ کارگر کارخانه صنعت‌پژوهان و ۳۸ کارگر کارخانه ماهپویان موتور سه ماه دستمزد نگرفته‌اند و شرکت بلبرینگ محور هم دچار رکود شده است.

حسین فراست فرماندار گلپایگان با برشمردن کارخانه‌های مشکل‌دار گلپایگان رکود صنعتی را عامل وضعیت فعلی این کارخانه‌ها اعلام کرد.

دیارخودرو بزرگ‌ترین واحد صنعتی و تولید خودرو گلپایگان است. فرماندار گلپایگان در رابطه با این خودروسازی که در اساس یک کارخانه مونتاژ اتومبیل چینی است گفت ۴۰۰ تن پرسنل اولیه آن به ۲۶۳ تن کاهش یافته و ۱۰ ماه است حقوق آن‌ها نیز پرداخت نشده است.

حدود ۶۰ تن از کارگران دیارخودرو اسفند سال گذشته در حالی اخراج شدند که هر یک چند ماه دستمزد نگرفته بودند. کارگران اخراجی پس از آن که بارها مقابل فرمانداری گلپایگان تجمع کردند، موفق شدند بخش اندکی از مطالبات خود را دریافت کنند.

مدیریت کارخانه به کارگران قول داده بود بخشی از مطالبات کارگران را در اردیبهشت و بخش دیگری را در خرداد سال جاری پرداخت کند. اما این وعده عملی نشد. کارگران مجددا ۲۹ مرداد مقابل فرمانداری تجمع کردند.

یکی از کارگران اخراجی طی این تجمع  گفت: هر یک از کارگران ۱۲ تا ۱۵ میلیون تومان از شرکت طلبکارند اما کسی پاسخگو نیست.

کارخانه دیار خودرو سال ۱۳۹۰ اقدام به مشارکت ۴۰ درصدی با موسسه مالی کوثر نمود. گفته می‌شد این مشارکت به افزایش ظرفیت تولید و تنوع محصولات شرکت انجامیده است.

سال ۹۴ کارخانه با مشکل نقرینگی روبرو شد و کارگران که ۵ ماه دستمزد نگرفته‌بودند دست به اعتصاب زدند. این اعتصاب منجر به اخراج تعدادی از کارگران معترض انجامید. تعدادی از کارگران نیز بدلیل کاهش تولید به مرخصی فرستاده شدند.

سال ۹۵ تولیدات کارخانه بازهم کاهش یافت و به صفر رسید. دیارخودرو در آستانه ورشکستگی قرار گرفت. علی بختیار نماینده گلپایگان و خوانسار در مجلس درباره وضعیت کارخانه گفت: این کارخانه حدود ۱۰ سال است که به‌ صورت نیمه فعال و بعضاً غیرفعال بوده و هرازگاهی پکیج‌هایی از چین وارد می‌شده، شرکت آن را مونتاژ می‌کرده و می‌فروخته است.

بختیار خرداد سال جاری از واگذاری کارخانه به وزارت دفاع و ایجاد تغییراتی در مدیریت شرکت جهت پرداخت مطالبات کارگران و راه‌اندازی مجدد کارخانه خبر داده بود.

 

مرگ یک کارگرجوان براثرریزش چاه 10 متری درخیابان انقلاب تهران

سخنگوی سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران از مرگ یک کارگر جوان روزجمعه نوزدهم آبان بدلیل ریزش دیواره چاه 10 متری درخیابان انقلاب تهران،خبرداد.

سید جلال ملکی افزود: ساعت 10:30 روزجمعه19آبان در تماس شهروندان با سامانه 125 مبنی بر اطلاع حادثه ریزش چاه در خیابان انقلاب بعد از جمالزاده بلافاصله ماموران 2 ایستگاه آتش نشانی به محل حادثه اعزام شدند.

وی اظهار کرد: در قطعه زمینی به وسعت 600 متر و در یکی از معابر فرعی به عمق 5 متر در مقابل ضلع شرقی یک ساختمان4 طبقه مسکونی عملیات گودبرداری شده بود که در این محل یک حلقه چاه به عمق 10 متر در حال حفر بود.

ملکی ادامه داد: به هنگام فعالیت کارگران و سست بودن بخشی از دیواره این چاه ریزش کرد و یک کارگر حدود 27 ساله تبعه افغانستان در حجم زیاد خاک مدفون شد.

وی خاطرنشان کرد: بدلیل سست بودن خاک پس از این حادثه چندین مرتبه دیواره این چاه دچار ریزش شد که آتش نشانان با ایمنی سازی و با تجهیزات لازم وارد چاه شدند و در نهایت موفق شدند جسم بی جان این کارگر را از زیر حجم زیاد خاک خارج کنند.

ملکی علت اصلی این حادثه را بی احتیاطی و عدم رعایت نکات ایمنی و تجهیزات لازم به هنگام حفر چاه اعلام کرد.

 

عدم پرداخت 3ماه حقوق کارگران شهرداری بردخون

3 ماه حقوق کارگران شهرداری بردخون از شهرهای استان بوشهر پرداخت نشده است.

براساس گزارشی که19آبان رسانه ای شد،حقوق کارگران شهرداری بردخون از شهرهای شهرستان دیر استان بوشهرسه ماه است که پرداخت نشده است.

 

 

لنج ایرانی در بندر شارجه امارات دچار حریق شد

حوالی ظهر روز گذشته (جمعه، نوزدهم آبان‌ماه) یک فروند لنج‌باری که از بندر عسلویه برای بارگیری و سوختگیری عازم امارات بود در بندر شارجه طعمه حریق شد.

به گزارش خبرنگار ایلنا، حوالی ظهر روز گذشته (جمعه، نوزدهم آبان‌ماه) یک فروند لنج‌باری که از بندر عسلویه برای بارگیری و سوختگیری عازم امارات بود در بندر شارجه طعمه حریق شد.

به گفته یکی از شاهدان عینی این حادثه پیش از بارگیری و از محل اتصالات داخل موتور لنج اتفاق افتاده است.

براساس این اظهارات خوشبختانه این حادثه هیچ صدمات جانی در پی نداشته است و دامنه حریق به صورتی بود که ناخدا و ملوانان توانستند شناور را ترک کنند.

از عدم ثابت و افزایش سریع بهای سوخت در بنادر ایران به عنوان یکی از مشکلات صنفی لنج‌داران ایرانی یاد می‌شود، همین مسئله باعث شده است تا لنج‌داران ایرانی ترجیح دهند تا با وجود برخوردهای نامناسبی که در بنادر کشورهای حاشیه خلیج با آنها می‌شود برای تهیه سوخت ارزانتر راهی بنادر کشورهای حوزه خلیج فارس بشوند.

 

توسط شرکت طرح توسعه معادن زغال سنگ طبس صورت گرفت؛

اعمال فشار برای پیمانکاری شدن ۴۳ کارگر انتقالی معدن البرز غربی

اعمال فشار شرکت طرح توسعه معادن زغال سنگ طبس برای تبدیل وضعیت قرارداد کار ۴۳ نفر از کارگران دائمی انتقالی معدن زغال سنگ البرز غربی به طبس باعث شده است تا این کارگران از دریافت مزایای قانونی محروم شوند.

شماری از کارگران معدن زغال‌سنگ تعطیل شده البرز غربی که از حدود سه سال پیش محل کارشان به معدن زغال‌سنگ طبس منتقل شده است، در تماس با خبرنگار ایلنا از اعمال فشار کارفرمای جدیدشان برای تسویه حساب و امساء قرارداد موقت کار خبر می‌دهند.

این کارگران که تعداد آنها  ۴۳ نفر است از دی ماه سال ۹۳ و پس از آنکه فعالیت معدن زغال‌سنگ البرز غربی متوقف شد، به معدن زغال سنگ پرورده که از واحدهای زیر مجموعه‌های سازمان توسعه و نوسازی معادن ایران محسوب می‌شود، منتقل شده‌اند.

کارگران یاد شده که به صورت رسمی در استخدام معدن البرز غربی مشغول کار بوده‌اند برای سپری کردن ایامی که تا زمان بازنشستگی آنها باقیمانده است به شرکت پرورده منتقل و به فعالیت‌هایی همچون امور فضای سبز، نگهبانی و خدماتی مشغول شدند.

اکنون پس از گذشت سه سال از این جابجایی کارگران یاد شده از اعمال فشارهای کارفرمای جدید خود برای تبدیل وضعیت استخدامی انتقاد می‌کنند.

این کارگران که تا رسیدن به شرایط بازنشستگی تنها یکی، دو سال فاصله دارند، در توجیه علت این مخالفت افزودند:  به دلیل نبود امنیت شغلی، تاکنون با پیشنهاد مدیران شرکت طرح  توسعه معادن زغال سنگ طبس  برای تسویه حساب و امضا قرارداد پیمانکاری مخالفت کرده‌ایم، می‌دانیم که در قرارداد پیمانکاری هیچ ضمانتی برای استمرار رابطه کاری و دریافت مزایای انگیزشی وجود ندارد.

 آنها می‌گویند اکنون چند وقتی است که به دلیل همین مخالفت از طرف عوامل کارفرما تحت فشار قرار گرفته‌اند و برخی از مزایای شغلی که تاکنون به آنها پرداخت می‌شده است بی‌دلیل متوقف شده است و همین مسئله به کابوسی برای محاسبه مستمری های بازنشستگیمان تبدیل شده است.

به گفته  این کارگران در همین رابطه آنها چند روز قبل به دفتر سازمان  توسعه و نوسازی معادن وصنایع معدنی ایران در تهران مراجعه کرده و با وعده رسیدگی به مشکلاتشان بازگشته‌اند و با این حال اعمال فشارها همچنان ادامه دارد.

در این رابطه «امید فلاح » مدیر عامل شرکت طرح توسعه معادن زغال سنگ طبس در گفتگو با ایلنا  گفت:این ۴۳ کارگر به زودی به همراه حدودا ۲ هزار کارگر دیگر تحت مسئولیت شرکت پیمانکار ی هستند در معدن زغال سنگ پرورده شرقی مشغول کار خواهند شد.

 

 

مناطق جنگی پاکسازی نشده، قربانیان تازه‌ای گرفته‌اند

خون‌بازی در میدان مین

فروغ فکری 

پتو را می‌کشد روی سرش و پاهای نداشته‌اش را جمع می‌کند. مسکّن قوی تزریق ‌کرده‌اند تا دردش کمی آرام شود. جای خالی پاهایی که دو هفته قبل روی مین رفته، باندهایی پیچیده شده‌اند که «قدرت پارسه» آنها را با پتو پوشانده. چند روزی می‌شود که از ایلام به تهران منتقل شده‌. هم او و هم مهدی رضایی؛ جواد اما بر روی هیچ‌کدام از تخت‌های بیمارستان نیست. جواد درخشان از انفجار مین زیر پاهایش جان سالم به در نبرد. «می‌دانستم زیر پای من هم مین است. » یک تکان کوچکِ قدرت دو پای‌اش را از او گرفت و حالا با صدایی که گویی از ته چاهی عمیق بیرون می‌آید، می‌گوید فقط آن لحظه در یادش مانده که پای‌اش به مین خورد؛ نه صدا در یادش است و نه تصویر انفجار اما در یادش مانده که آتش مین چطور جان جواد را در خود گرفت. جواد در نزدیکی مین بود، مهدی در کنارش و حالا یک روز است که از بیمارستان مرخص‌شده؛ بدون پا.

پارسه می‌گوید در سال‌های کارش بارها و بارها شاهد از دست رفتن همکارانش بوده. شاهد مردن دوستانش و حالا هیچ تصویری از آینده مقابلش ندارد. «یک‌سری نقشه مین را عراق از طریق سازمان ملل به ایران تحویل داد اما هنوز هم مناطقی وجود دارند که در هیچ نقشه‌ای نیستند. زمین‌هایی که فکر می‌کنیم امن‌اند.» زمین‌هایی که بی‌رحم‌اند و اتفاقا عراق نقشه مین‌زدایی آنها را به ایران تحویل نداده است.

نیروهای پاکساز مین به صورت قراردادی با شرکت‌های پیمانکار همکاری می‌کنند. قراردادهایی که اغلب هر سه ماه تمدید می‌شود. با همین قراردادها بیمه کارگری می‌شوند بدون آن‌که سختی کارشان در این قراردادها دیده شود؛ چرا که در قانون کاری شغلی به نام تخریب‌چی و یا پاکساز میدان‌های آلوده‌ به مین وجود ندارد. بهروز پیری که بارها و بارها به نمایندگی از تخریب‌چی‌ها به اداره کار مراجعه کرده راه‌حلی برای رفع این نقص قانونی پیدا نکرده. «به ما گفتند مگر این‌که از نهادهای بالاتر نامه‌ای بگیرید تا شغل‌تان در فهرست مشاغل سخت بیاید. ما هم مراجعه کردیم و نامه‌ای از شرح وضع شغلی‌مان دادیم. چندی پیش هم از دفتر تماس گرفتند و از چند و چون کارمان جویا شدند.»

 

پنج سالی می‌شود که جشن پاکسازی از مین منطقه مهران را گرفته‌اند. ‌سال ۹۰ معاون سیاسی، امنیتی استانداری ایلام به مهر گفت «خوشبخانه امروز دیگر مهران و تمام مناطق این شهرستان از وجود مین پاک شده است.» اعلام شد که ۶۵٠‌هزار هکتار از اراضی شهرستان مرزی دهلران استان ایلام که به مین و مواد منفجره آلوده شده بود، پاک شده اما هنوز گاهی خبرهایی از انفجار شنیده می‌شود. «اغلب مناطق را بدون دقت لازم پاکسازی کردند. حتی مناطقی که میادین مین بوده. خودمان شاهدیم که برخی از این مناطق هنوز ناامن است.» اینها جملات مین‌یابی است که نمی‌خواهد نامش در این گزارش ذکر شود. می‌گوید شرکت‌های پیمانکار با تعیین زمان مشخص برای مین‌زدایی، به منطقه‌ای بزرگ وارد می‌شوند و درنهایت به جای آن‌که این زمین‌ها به صورت کامل پاکسازی شوند، با تمام‌شدن وقت تعیین‌شده کار پاکسازی تمام می‌شود «برای همین هنوز هم در زمین‌هایی که گفته‌اند پاکسازی‌ شده مین وجود دارد و مردم عادی و حتی مین‌یاب‌ها قربانی می‌شوند.» 

 

منبع: روزنامه شهروند

 

 

 

خوارشدن کودکان کار!

قانون-فاطمه رمضانیان: «من صغری هستم. به همراه خانواده‌ام از پاکستان به ایران آمده‌ایم و سر چهار راه‌ها دستمال می فروختم. هیچ وقت فکر نمی‌کردم اینجا موهایم را از ته بزنند. دوست نداشتم هیچ بچه‌ای را بدون پدر و مادرش در بهزیستی ببینم که گریه می‌کند». صغری بیش از ۱٣ سال ندارد. این حرف‌ها را که می‌زند خودش به گریه می‌افتد و بلندگو را از دهانش دور می‌کند. او یکی از کودکانی است که در طرح جمع‌آوری کودکان از سوی سازمان بهزیستی دستگیر و به مرکز شهدای افسریه منتقل شده است. در این مرکز، موهای او و دختران دیگر با وضعیت مشابه او را تراشیده و آن‌ها را مجبور به کار اجباری کرده اند. صغری و مادرش و چند تن دیگر از کودکان کار و خانواده‌های‌شان، به مناسبت روز جهانی کودک به نشست بررسی جایگاه کودک در طرح جمع‌آوری کودکان کار دعوت شده تا برای یک بار نیز که شده، این پدیده از جانب خود کودکان و خانواده‌های‌شان بازگو و بررسی شود. صغری می‌گوید: «هیچ وقت بچه‌های دستفروش را نمی‌گرفتند، اولین بار بود که دستگیرم کردند. بچه‌های زیادی از ۶ تا ۱٨ سالگی آنجا بودند که وقتی من آزاد شدم، می‌گفتند خوش به حالت! آنجا از بچه ها و به خصوص از ما که تازه رفته بودیم کار می‌کشیدند. می‌گفتند شما هم اگر بیشتر از سه بار دستگیر شوید، دیگر باید همین جا بمانید!» از او می پرسند اگر تو مسئول بودی با کودکان کار چه می‌کردی؟ صغری فکر می کند. واضح تر برایش توضیح می‌دهند که اگر تو رییس ماشین‌هایی بودی که بچه‌ها را می‌گیرند، آنان را دستگیر می‌کردی؟ با کلام بغض آلود جواب می دهد: « به بچه ها چکار دارند؟ بچه‌ها که نمی روند کار کنند، مجبورند. من خودم می خواهم بازیگر و نویسنده شوم، دوست ندارم کار کنم. از پدر و مادرها بپرسند چرا بچه‌ها را برای کار می‌فرستید؟ » مادر صغری صورتش را زیر چادر گرفته و گریه می‌کند.

مو تراشی دختران!
موهای دختران را موقع ورود به مرکز نگهداری تراشیدند. این تازه‌ترین خبری است که از وضعیت کودکان دستگیر شده در طرح جمع‌آوری کودکان کار منتشر شده است. در مراکزی را که کودکان درآن نگهداری می‌شدند، به روی اصحاب‌رسانه بسته‌اند و مسئولان بهزیستی دایم اعلام می‌کنند که این برخوردها خودسرانه صورت گرفته و نیروی انتظامی بدون هماهنگی اقدام به بازداشت کودکان کرده است و در نهایت از زیر پوست دستگاه‌های ذی‌ربط این طرح ولوله ای آشنا شروع به جوشیدن کرد مبنی بر اینکه مقصر ما نیستیم و تقصیر نهاد دیگری است! جوششی که هنگام علنی‌شدن موضوع ناخوشایندی همیشه شاهدش هستیم. با این حال حتی اگر سنگ اندازی‌ها بازدید از این مراکز را ناممکن کند، گفته‌های کودکان حقایقی را آشکار خواهد کرد. بعد از صحبت‌های صغری، کودک کار پاکستانی، حنیفه نیز که موهای سرش هنوز تراشیده بود و مرتب روسری اش را جلو می کشید به صحبت پرداخت. او که دو روز قبل آزاد شده است، درباره دستگیری‌اش گفت:«ما را به زور بردند. اول شهرداری برای گرفتن ما آمد که من و خواهرم فرار کردیم ولی ماموران بهزیستی دستگیرمان کردند. ماشین‌شان را جایی پارک کرده بودند که ما نبینیم. ما را داخل ماشین بردند و آنجا یکی از خانم‌ها گفت چرا سر و صدا می کنید؟ داد بزنید می‌زنم‌تان! خواهر بزرگم به ماموری که ما را گرفته بود، گفت تو نمی‌گذاری ما دستمال بفروشیم اما سبزی‌های ما را می خوری؟» حنیفه توضیح می‌دهد که زمین کوچکی دارند که در آن سبزی می‌کارند و ماموری که آن‌ها را گرفته، هر ماه از آن‌ها سبزی مجانی می گیرد! این دختر بچه که بیش از ۱۰ سال ندارد، ادامه می دهد:«خواهرم به او گفت که خیلی مفت‌خوری! بعد ما را به مرکز شهدای افسریه بردند و موهای‌مان را از ته زدند که شپش نداشته باشیم. ما را وادار می‌کردند مرکز را تمیز کنیم و کارهای‌شان را انجام بدهیم». پدر حنیفه، معتاد است و کودکش را برای کار راهی خیابان‌های پایتخت کرده است. حنیفه باید درآمد داشته باشد اما بیشتر از ۱۰ هزارتومان فروش ندارد. این کودک در مورد پدرش می گوید: «بابام مواد می‌کشد و می‌گوید به من پول بده. می‌گوید خمارم و داد می‌زند. بابای معتاد را باید به کمپ بفرستند». موضوع تراشیدن مو بیش از همه برای وجود شپش در سر این کودکان است و شاید حتی لازم باشد اما مساله این است که نوع برخورد با کودکان، آنان را دچار حساسیت مضاعف و حس تحقیر کرده است.

داستان دوباره درس خواندن و کارکردن
معصومه خانم، مادر پسرکی است که مدت‌ها در پرسکاری کار می‌کرد. او این روزها کودکش را از کار بازداشته و به مدرسه فرستاده اما خود مجبور به دست‌فروشی در خیابان ولیعصر است. پسر ۱۴‌ساله‌اش رضا، روزی ۱۲ ساعت از هفت صبح تا هفت بعداز ظهر کار می‌کرد و ۷۰۰ هزارتومان درآمد داشت؛ در حالی که به‌دلیل سن کم، بیمه شامل حال او نمی‌شد. شوهر معصومه خانم، اعتیاد دارد. خانه‌شان میدان شوش است و خودش می‌گوید سر صبح که پنجره را باز می‌کنیم، معتادها زیر پنجره خانه نشسته‌اند. نه تنها خانه فاقد حمام است که محله نیز حمام ندارد و بچه‌هایش از نظر بهداشتی شرایط خوبی ندارند. او می‌گوید: «از طرف خانه علم ایرانیان آمدند و گفتند رضا استعداد خوبی برای درس دارد. او را مجبور به کار نکنید. حالا خودم در میدان ولیعصر دست‌فروشی می‌کنم تا رضا و بقیه بچه ها درس بخوانند. اما شهرداری نمی گذارد. بساط کوچکی دارم که جمع می‌کنند و می‌برند، درحالی‌که به دست‌فروشی که کنار بساط من، اسباب‌بازی می‌فروشد، کاری ندارند. بعد فهمیدیم این‌هایی که جمع‌آوری نمی‌شوند با ماموران شهرداری زد و بند دارند. خود شهردار نیز نمی‌داند، بین فروشنده و ماموران حل و فصل می کنند». اگر معصومه دست‌فروشی نکند، برای تهیه شام شب نیز به مشکل برمی‌خورد. دلش از شهرداری پر است: «نمی‌گذارند نان خودم را دربیاورم. کمک که نمی‌کنند هیچ، یک چیزی هم از ما می گیرند. به ماموران گفتم شما که نان ما را از دهان‌مان می گیرید، چه فکری می کنید؟ اگر دست‌فروشی نکنم، چه کنم؟ دزدی؟ موادفروشی؟ این کار از دست من با چهار کلاس سواد بر می‌آید. اگر خودم هم نکنم، دوباره باید بچه ام را برای پرسکاری بفرستم».

بهره‌کشی از کودکان
«معصومه خانم ایرانی است، شناسنامه و اوراق هویت دارد و بچه‌هایش مدت ها در کارگاه‌های زیرزمینی کار کرده‌اند. قوری‌های ظریفی که می‌خریم ودرهای قشنگ‌شان، اغلب حاصل کار این بچه‌هاست که پرس‌ کرده‌اند. حتی به‌دلیل ظریف بودن کار، کارفرما بیشتر به گماردن کودکان گرایش دارد و بدون بیمه و مالیات، شرایط راحتی را می‌گذراند. اما این بچه ها با این شرایط سخت هیچ‌وقت دستگیر نشده‌اند. چرا؟ چون جلوی چشم نیستند». این‌ها را زهرا رحیمی، مدیر جمعیت امام علی (ع) می گوید. به گفته رحیمی، قرار بر این بوده که چند نفرکودکان زباله گرد نیز در این نشست حضور داشته باشند اما کارفرما برای دو سه ساعت هم مرخصی نداده است: «بچه های زباله گرد نتوانستند بیایند اما بین بچه هایی که دستگیر کردند و بردند، هیچ‌گونه کودک زباله‌گرد و پرسکار یا درگیر دیگر مشاغل کاذب و پنهان وجود نداشت. این یعنی مشکل، کار کردن بچه ها نیست. مشکل جلوی چشم‌بودن این بچه هاست. از بهره کشی اقتصادی برای ۷۰۰ تومان در ماه از یک کودک خبر نداریم، سرچهارراه‌ها نیز که خالی شود، مردم فکر می‌کنند پدیده کودکان کار حل شد! هیچ کدام از کودکان زباله گرد، دستگیر نشدند چون اگر تهران این بچه‌ها را نداشته باشد، ما در زباله غرق می‌شویم. فعالیت کودکان کار را به باند و مافیا ربط می‌دهند؛ در حالی که خیلی از این بچه‌ها، شب را در خانه خود می‌گذارنند. آن‌هایی نیزکه باند هستند، چرا به وجود آمده اند؟ چه کسی به این سوال جواب می‌دهد که مافیای کودکان کار در یک کشور جهان سوم، چگونه به وجود می آید؟».

فشار زندگی بر کودکان
وی در ادامه با اشاره به اینکه پدیده کودکان کار، نیازمند ارائه راهکارها برای کاهش کار کودک و توانمندسازی خانواده‌هاست تا بچه‌ها را سر چهارراه‌ها نفرستند،گفت :«توانمندسازی برای این خانواده‌ها بسیار حایز اهمیت است. این بچه‌ها از محل زندگی خود عکس گرفته‌اند، می‌توانید ببینید! مشخص است در شرایطی زندگی می‌کنند که درآمد چقدر برای خانواده مهم است و چرا! مادر صغری مهاجر است، همسرش نیز برخلاف پدر حنیفه معتاد نیست و جایگاه بچه برای پدر و مادر محفوظ است اما خانواده به دلیل فقر، کودک را برای کار فرستاده‌اند و حالا نیز پس از دستگیری صغری، از خیر کار کردن او گذشته‌اند. اما برای پدر حنیفه، حمایت از کودک در اولویت نیست، او خمار است و روی دستمزد بچه حساب باز کرده است. خیلی از خانواده‌ها نیز سرپرست مرد ندارند و مادر از پس هزینه‌ها بر نمی‌آید. رد مرز، این خانواده‌ها را نابود می کند. آن‌ها که برای ۲۰ هزار تومان و کمتر، کودک خود را برای کار فرستاده‌اند باید دو میلیون به قاچاقچی‌های انسان بدهند تا این بچه دوباره بازگردد. تا به حال دیده نشده که بچه ای رد مرز شود و همان جا در کشور خودش بماند». به گفته رحیمی مفهوم کودک‌ کار در بهترین حالت آن در خیابان‌ها و آنچه مردم می‌بینند، هست و اگر این بچه ها را این‌‌گونه ببرند و در مراکز بهزیستی محبوس کنند و بترسانند، کارهای زیرزمینی با هزار آسیب بیشتر افزایش خواهد یافت. مراکزی مانند پرسکاری که مشخص نیست انگشتان چند بچه در آن قطع شده یا چه افرادی به خود اجازه داده اند چه رفتارهای جنسی با این بچه ها داشته باشند. آنچه مسلم است تا زمانی که جامعه را سطحی نگر نگه دارند، باطن را نبینیم و نفهمیم که به واقع چه اتفاقاتی در حال وقوع است، هیچ چیز عوض نخواهد شد. به گفته کارشناسان، وقتی اجازه نمی دهند مادری دستفروشی کند، چه باید کرد؟ کودکی می‌ماند که باید سر چهار راه برود و از همان‌جا نیز جمع شود و جایی کار کند که دیده نشود و مردم ندانند چه خبر است. مسئولان بهزیستی از کف جامعه خبر ندارند، آن‌ها وضعیت این بچه‌ها را نمی‌دانند که اگر می‌دانستند، چنین طرحی از ابتدا آغاز نمی‌شد و بچه ها با موهای تراشیده ، تحقیر نمی‌شدند. مطالبه‌گری از مسئولان، نیازمند آغاز از سطح جامعه و مردم است، نه اینکه مردم به راحتی بگویند این بچه‌ها را بگیرید، جمع کنید و ببرید. مسئولان بهزیستی و شهرداری حتی به اعضای شورای شهر جواب نمی‌دادند که این بچه‌ها چند نفرند و کجا هستند. باید مطالبه‌گری را افزایش دهیم تا افراد جامعه بدانند سر چهارراه چه خبر است و کودک کار چه معنایی دارد.

 


اتحادیه آزاد کارگران ایران تاریخ: 1/5/1397 تماس با ما: k.ekhraji@gmail.com
استفاده از اخبار و مطالب این سایت با ذکر منبع آزاد است www.ettehadeh.com